در این مستنددرام صمیمانه، ماریلو مالت، مهاجر شیلیایی، تلاش می‌کند فیلمی درباره تجربه انزوای عمیق خود بسازد. همسر انگلیسی‌زبان او که یک کارگردان برجسته سینماست، از رویکرد ذهنی و شخصی او به فیلم‌سازی انتقاد می‌کند؛ پسر خردسالش که در کبک بزرگ شده، فقط به زبان فرانسوی صحبت می‌کند. مصاحبه با ایزابل آلنده و دیگر تبعیدیان شیلیایی، پیوند عمیقی را در این فیلم تاثیرگذار و طنین‌انداز درباره زبان، ژانر، تبعید و مهاجرت آشکار می‌سازد.

این مستند بلند محصول سال ۱۹۷۴، بینندگان را به درون کوبای فیدل کاسترو می‌برد. یک گروه فیلم‌سازی سه نفره امیدوارند که خود فیدل در فیلم آن‌ها بازی کند. این گروه غیرمعمول متشکل از جوزف اسمال‌وود نخست‌وزیر سابق نیوفاندلند، جف استرلینگ مالک رادیو و تلویزیون، و مایکل روبو کارگردان فیلم هیئت ملی فیلم کانادا (NFB) است. اتفاقاتی که در حین انتظار این گروه برای ستاره‌شان رخ می‌دهد، بخش زیادی از کوبای جدید و همچنین شخصیت این سه کانادایی را که تصمیم به فیلم‌برداری از این جزیره گرفته‌اند، نشان می‌دهد.